contactsitemap quickbutton nieuwsbrief 1arenawiki

John S Website Kl

Dr. John Smits (1962) is bestuurskundige en heeft voorheen onder meer gewerkt bij DHV Management Consultants, Deloitte, de VROM-Inspectie (Noord-Brabant) en de Radboud Universiteit in Nijmegen. In 1995 is hij aan de Universiteit van Tilburg gepromoveerd op onderzoek naar de sturingsvraagstukken en samenwerking. Hij heeft circa vijfentwintig jaar advies- en onderzoekservaring.

John doet onderzoek en advieswerk voor alle geledingen van de (semi)overheid:  departementen, provincies, samenwerkingsverbanden, gemeenten en branche-organisaties. Het accent van zijn werk ligt op besturings- en organisatievraagstukken binnen en tussen organisaties op het terrein van veiligheid, aanpak criminaliteit, leefomgeving en het sociale domein. Hij kiest voor een analytisch-creatieve benadering en denkt bij voorkeur 'out of the box': bij het zoeken naar oplossingen redeneren vanuit de context van een vraagstuk of opgave. Oog voor samenhang in processen en flexibiliteit in besturingsstijlen zijn daarbij het uitgangspunt.

Hij publiceert regelmatig over zijn vakgebied en verzorgt daarover ook inleidingen en masterclasses.

Een overzicht van recente projecten: Download hier het volledige CV van John Smits.

John Smits is aangesloten bij de Stichting Beleidsanalyse en bestuursondersteuning (Stibabo) en is naast zijn werk secretaris van de Wmo-raad Oss

tel: 06-21282421
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Onderhoud contact met John via LinkedIn.

Columns van John Smits

  • Spellbound - het surrealisme van RUD-financiën

    Vijf verklaringen voor de financiële zorgen over/van RUD’s. Sir Alfred Hitchcock (1899-1980) maakte bijna zestig films en is een van de weinige regisseurs die succesvol was in het tijdperk van de ‘stomme’ film, de zwartwit-geluidfilm en de kleurenfilm. Zijn specialisme was ‘suspense’, soms beklemmend (Psycho, Frenzy) maar vaak ook met een vette knipoog (The trouble with Harry, Family plot) en vele cameo-optredens van hemzelf. Hitchcock schuwde het experiment niet in zijn films. Bijvoorbeeld in Spellbound uit 1945 waarin hij koketteert met de psychoanalyse. Daarin zijn de droomscenes – met zeer veel indringende grote ogen - ontworpen door Salvador Dali in zijn bekende surrealistische stijl met ogenschijnlijk vloeibaar geworden mensen, dieren en objecten.  Ook omgevingsdiensten lijken deels gevormd door een surrealistische hand.

    Lees meer...

  • Lean and mean governance

    De films van de Britse regisseur David Lean (1908-1991) waren in termen van Richard Wagner ‘Gesamtkunstwerke’: spektakel, epische beelden, karakters met diepgang, zeer veel oog voor detail en meeslepende muziek. Zijn drie bekendste films zijn ongetwijfeld Doctor Zhivago, Lawrence of Arabia en The Bridge on the River Kwai. Totaal goed voor 19 Oscars, waarvan de laatste twee ook voor de regie van Lean. The bridge on the River Kwai wordt vaak als oorlogsfilm gecatalogiseerd. Onterecht. Oke, er komen alleen soldaten in voor, de film speelt in de Tweede Wereld oorlog in een Japans krijgsgevangenkamp, er wordt gevochten, geschoten, opgeblazen en gefolterd en er vloeit het nodige bloed. Dit is in de wereld van Lean echter allemaal decorum voor het werkelijke thema: de verschuivingen in macht en zeggenschap in een organisatie en de verhouding tussen persoonlijke ambities en hogere doelstellingen daarbij.

    Lees meer...

  • Die Verwandlung, of: waarvoor waren RUD’s ook al weer bedoeld?

      Toen Gregor Samsa die ochtend na een woelige nacht wakker werd, ontdekte hij dat hij was veranderd in een grote kever. Hij dacht en voelde nog steeds als Gregor Samsa, maar zijn uiterlijk deed in geen opzicht nog denken aan de man die de avond daarvoor naar bed was gegaan. Zijn eerste zorg was: uit bed komen. Want als kever, al liggend op je rug, rest je niet veel meer dan spartelen met je zes poten.Voor wie dit niet kan plaatsen: zo begint het boek ‘Die Verwandlung’ uit 1915 van de Tsjechische schrijver Franz Kafka. Het centrale thema van zijn werk is het beste te omschrijven als ‘onmacht en vervreemding’: het individu dat verstrikt raakt in onbegrijpelijke bureaucratie of wakker wordt in een andere huid en daarbij als volstrekt non-existent en met een zekere walging door de omgeving wordt behandeld. In het geval van Gregor Samsa is deze omgeving zijn familie: financieel afhankelijk van hem, maar onderwijl geen moeite doen om hem te begrijpen, hem opsluiten in zijn kamer en hem bij...

    Lees meer...

  • De Brandenburger Dwaas

    Welke reisgids je ook openslaat of welk reisprogramma je ook bekijkt, in Nederland wordt consequent gesproken van ‘De Brandenburger Tor’  in Berlijn. “Nou en?”, zult u misschien zeggen, “dat is immers – samen met de rijksdag (Der Reichstag), de TV-toren (Der Fernsehturm) en de muur (die Mauer)– het symbool van Berlijn’. Het gaat me – geboren en getogen in de grensstreek met Duitsland - echter niet om het object, maar om het gebruik van het woordje ‘de’. Neem bij een volgende bezoek aan Berlijn eens de proef op de som en vraag de weg naar ‘Der Brandenburger Tor’.Grote kans dat de vriendelijke Berlijner u eerst wat vragend aankijkt maar u dan toch met pretoogjes de weg wijst. Wees niet verbaast als u niet eindigt bij de beoogde poort, maar bij een lokale dwaas. Der Tor is ‘de dwaas’ . Das Tor is ‘de poort’. Een taalkundige zal ongetwijfeld weten te beredeneren dat ‘ De Brandenburger Tor’ toch juist is,  “want het is ‘de poort’  en ‘Tor’ is ‘poort’ dus is het de ‘de Tor’ en niet ‘ het Tor’...

    Lees meer...

  • VTH-Delta Blues

    Soms heb je het gevoel dat alles in beweging is. Een enkele gebeurtenis kan dit gevoel al oproepen. Een terroristische aanslag. Een geboorte. De overstap van loondienst naar eigen ondernemer zijn. Een nieuw Kabinet. Vaak gaat het echter meer sluimerend en zeg je terugkijkend: ‘het is toch wel heel erg veranderd!’. Zo is de wijze waarop we werken toch wel heel erg veranderd door ontwikkelingen op ICT-gebied. We ondergaan het wel (mijn eerste tekstverwerker was Wordstar) maar ervaren het als een geleidelijke ontwikkeling (ook al over op de nieuwste versie van Windows?). Soms zijn het progressieve ontwikkelingen, in de zin dat ze steeds verder gaan. Zoals de technologische ontwikkelingen. Soms zijn het conjuncturele ontwikkelingen zoals het economisch tij of de politieke en maatschappelijke tolerantie ten aanzien van allochtonen. Soms leidt dit tot een kortstondige hype, soms duurt het wat langer voor de deining weer is weggeëbd.

    Lees meer...

  • Ruimte voor de VTH-delta

    Als je met Google op Nederlandse pagina’s zoekt op de term ‘Wabo’ krijg je zo’n 36.000 hits. Een aardige indicatie van de mate waarin de omgevingsvergunning ons bezighoudt. De Wabo trekt een wissel op hoe overheden omgaan met dienstverlening en integraal toezicht. De Wabo kan ingrijpende gevolgen hebben voor de organistiestructuur, ICT-architectuur en competenties van medewerkers. Voor sommige gemeenten is de Wabo een testcase voor reeds doorgevoerde organisatieveranderingen. Voor anderen is het juist aanleiding om eens kritisch over de organisatie na te denken. De wereld van vergunningverlening, toezicht en handhaving (VTH) draait om de Wabo.

    Lees meer...

  • What you see now is what you get later!

    In mijn vorige column heb ik de stelling betrokken dat we niet teveel op de Wabo moeten focussen, maar ons (ook) moeten richten op de bredere context en ontwikkelingen daarin. De Wabo is één van de stromen in de VTH-delta. We zijn nu – begin juni - inmiddels weer bijna twee maanden verder. ‘Wabo in spagaat’ is mijn observatie. Enerzijds werken gemeenten, provincies en waterschappen aan de invoering. Landelijk wordt koortsachtig gewerkt aan de juridische en technische invoering. Anderzijds begint de Wabo al voor voltooiing verzakkingen en scheurtjes te vertonen.

    Lees meer...

  • Mans genoeg?

    De zomermaanden worden vaak gevuld met komkommernieuws: triviale berichten of nieuws dat eigenlijk geen nieuws is. Zo leukt het NOS-journaal haar uitzendingen op met ‘zomercolumns’ (zijn er ook wintercolums?). Ik ben er nog niet helemaal uit of het nieuws uit de VROM-koker van de afgelopen weken ook komkommernieuws is: de invoering van de Wabo wordt voorlopig uitgesteld tot 1 januari 2010 en de commissie Mans heeft haar rapport (‘De tijd is rijp’) over het handhavingstelsel uitgebracht. Het was wel nieuws maar ook geen echt nieuws. Zowel het uitstel van de Wabo als het advies van de commissie Mans zijn geen verrassing. Hetzelfde geldt overigens ook voor de reacties op beide berichten: de ondernemers zijn niet blij met het uitstel van de Wabo en de VNG geeft een ‘over mijn lijk’ reactie op het advies van de commissie Mans.

    Lees meer...

  • De moraal van de schaal

    Het is dit jaar 20 jaar geleden dat ik de overstap maakte van het studentenleven naar het arbeidzame leven. Het laatste wat me te doen stond was de doctoraalscriptie. Binnen mijn discipline – de onderzoeksmethodologie – stond het onderwerp al vast: milieubeleidsevaluatie. Ik had vooral wat empirisch materiaal nodig: concrete informatie dus. De belronde die volgde (voor de jongeren: dit is een soort Googlen met telkens maximaal 1 hit) bracht mij bij de toenmalige Regionale Inspectie Milieuhygiëne Noord-Brabant, nu onderdeel van de VROM-inspectie Zuid.

    Lees meer...

  • Begrensd Bestuur

    De slotopmerking in mijn laatste column dat de keuze voor omgevingsdiensten een suboptimaal compromis is en dat het volgens mij beter moet kunnen, heb ik geweten. “Laat maar eens zien dan!” en “Kun je al een tipje van de sluier oplichten, want we hebben binnenkort een bestuurlijke conferentie”.

    Lees meer...

  • Plopsaland

    In het voorjaar zijn we een aantal dagen in Londen geweest. Met de Eurostar vanuit Brussel-Midi. Daar speelt zich een volgende tafereel af. Een gezelschap van een aantal dames meldt zich voor ons in de rij, geanimeerd keuvelend, bij de Belgische douanier. Nadat deze zich heeft vergewist van de echtheid van hun identiteit gebaart hij de dames dat ze kunnen doorlopen naar de vertrekhal. Ze maken daartoe ook aanstalten, tot één dame zich nogmaals tot de douanier richt. ´mogen we misschien nog even terug?´. De douanier antwoordt onverstoord: ´nee mevrouw, dat kan niet meer, ge zijt de douane gepasseerd, dus wilt u alstublieft doorlopen naar de vertrekhal´.

    Lees meer...

  • Psycho-emotionele massatraagheid

    Met een clubje oud-collega's (vanuit mijn perspectief) gaan we met enige regelmaat 'een balletje slaan'. Golf voor de niet ingewijden. Altijd gezellig. Zelden perfect. We zijn als groepje herkenbaar aan de waterballen, rondvliegende golfstokken, Mulligans en afzwaaiers in alle richtingen. Maar zoals gezegd. Gezellig.

    Lees meer...

  • Goed Fout

    De kwalificatie 'fout' is vaak een morele kwalificatie. De foute prins van voor de oorlog (welke?). De foute criminoloog die een relatie legt tussen boef zijn en erfelijke aanleg. De foute natuurwetenschapper die zich kritisch uit over het broeikaseffect. De foute politicus die zegt wat iedereen denkt. De foute ambtenaar die alleen maar uit het raam staart en niet productief is voor de samenleving. De foute journalist die met een verborgen camera werkt. De foute ondernemer die meer verdient dan de premier.

    Lees meer...